Wat doet een recruiter in de techniek? Een dag uit het leven van Wout

De ochtend: eerst koffie, dan het vuilnis

Iets voor 8.00 uur kom ik binnen bij CTS. Eerst even bijpraten met collega’s over het weekend en wat er allemaal is gebeurd. Daarna mijn vaste taak: het vuilnis aan de straat zetten. Binnen CTS heeft iedereen naast zijn gewone werk wel een kleine verantwoordelijkheid. Dit is die van mij op dit moment.

Daarna begint mijn werkdag echt.

Ik start vaak met het benaderen van mensen om te kijken of wij iets voor hen kunnen betekenen. Dat levert soms interessante informatie op. Als iemand bij een bedrijf aangeeft toe te zijn aan een andere baan, weet je bijvoorbeeld dat daar op termijn misschien een plek vrijkomt.

Vervolgens werk ik mijn mailbox bij en houd ik contact met mensen die we al kennen. Zijn er ontwikkelingen rondom een sollicitatie? Heeft een opdrachtgever gereageerd? Of zie ik ergens een mogelijkheid waarvan ik denk: dit zou weleens goed kunnen passen?

Kennismaken met een engineer: verder kijken dan het cv

Later die ochtend heb ik een kennismakingsgesprek met een Mechanical Engineer. Hij heeft inmiddels vijf jaar werkervaring en is toe aan iets nieuws. CTS kent hij via een vriend die al via ons werkt.

Tijdens zo’n gesprek wil ik vooral weten wie er tegenover me zit. Natuurlijk hebben we het over zijn opleiding en werkervaring, maar dat staat ook op zijn cv. Veel interessanter is waarom hij van baan wil veranderen en wat hij in een volgende functie zoekt.

Wil hij dichter bij huis werken? Is salaris belangrijk? Zoekt hij meer technische uitdaging? Of wil hij zich juist verder ontwikkelen?

In dit geval blijkt tijdens het gesprek dat hij eigenlijk klaar is voor een volgende stap richting Lead Engineer. Daar had hij zelf nog niet direct aan gedacht, maar als we zijn ervaring en ambities naast elkaar leggen, lijkt dat een logische stap.

We bespreken een aantal bedrijven waarvan ik denk dat ze bij hem passen. Uiteindelijk geeft hij mij toestemming om zijn profiel bij een paar opdrachtgevers te bespreken.

Na het gesprek werk ik zijn cv en profiel verder uit en bel ik de bedrijven waar ik mogelijkheden zie. Daarbij wil ik niet simpelweg een cv doorsturen. Ik wil kunnen uitleggen wie iemand is, waar hij goed in is en waarom ik denk dat juist hij interessant kan zijn voor die organisatie.

Bij de opdrachtgever: wat staat er niet in de vacaturetekst?

Na het overleg stap ik in de auto voor een afspraak bij een opdrachtgever. Er is een nieuwe vacature en ik wil vooral begrijpen wie ze precies zoeken. Want een vacaturetekst vertelt maar een deel van het verhaal.

Welke kennis is echt noodzakelijk? Hoe ziet het team eruit? Wat voor persoon past daar goed tussen? En waarom zou iemand die nu misschien prima op zijn plek zit tóch enthousiast worden van deze functie?

Tijdens mijn bezoek spreek ik ook een medewerker die ongeveer drie weken geleden via CTS is gestart. Gelukkig gaat het goed: ze wordt goed ingewerkt en heeft het naar haar zin.

“Voor mij is een plaatsing niet klaar zodra iemand zijn handtekening heeft gezet. Juist daarna wil ik weten of wat we vooraf hebben besproken ook in de praktijk klopt.” – Adviseur Wout Oude Engberink

Die betrokkenheid zit diep in hoe we werken. Meer daarover lees je in het DNA van een CTS-adviseur.

Op de terugweg naar kantoor bel ik alvast twee kandidaten van wie ik denk dat ze goed bij de nieuwe vacature zouden kunnen passen. Terug op kantoor stuur ik hun profielen naar de opdrachtgever en bel ik de HR-manager om persoonlijk toe te lichten waarom ik juist aan deze twee engineers denk.

De HR-manager is enthousiast. Voor allebei plannen we een kennismaking in.

Mooi. Daar doe je het uiteindelijk voor.

Het beluurtje: even bellen met iemand van drie jaar geleden

Aan het einde van de middag hebben we een beluurtje. We nemen contact op met mensen die we in de afgelopen jaren al eens hebben gesproken.

Hoe gaat het met je? Zit je nog goed op je plek? Is er iets veranderd?

Soms zijn dat mensen die op dat moment helemaal niet actief op zoek zijn naar een andere baan. Dat is ook prima. Niet elk gesprek hoeft direct iets op te leveren. Het belangrijkste is dat je weet wat er speelt en contact houdt. Want misschien ziet de wereld er over een halfjaar ineens heel anders uit.

Aan het einde van de dag stap ik in de auto. Onderweg naar huis bel ik vaak nog even een collega. We nemen de dag door en bespreken alvast wat er morgen op de planning staat.

Conclusie: wat doet een recruiter nou echt?

Voor iemand van buitenaf lijkt het werk van een recruiter misschien vrij eenvoudig: je hebt een kandidaat, je hebt een vacature en die twee breng je bij elkaar.

Maar voordat die twee bij elkaar aan tafel zitten, is er vaak al heel wat gebeurd. En daarna houdt het ook niet op. We blijven betrokken bij de gesprekken, de start en de eerste periode bij de opdrachtgever.

Ik schakel de hele dag tussen verschillende mensen, bedrijven en situaties. Het ene moment praat ik met een engineer die nadenkt over zijn volgende stap, daarna met een recruiter of HR-manager en even later zit ik met een directeur aan tafel. Elk gesprek is anders.

De rest van de week gaat dat eigenlijk net zo. Op maandag bespreken we bijvoorbeeld welke kandidaten extra aandacht verdienen. Vervolgens ga ik op zoek naar bedrijven die bij hun profiel passen. Op een andere dag pak ik juist een vacature die ik eerder bij een opdrachtgever heb besproken en duik ik ons bestand in: wie zou hierbij passen? Wie moet ik hierover eens bellen?

Dat maakt dit werk voor mij zo leuk. Je bent de hele dag bezig met mensen, bedrijven en kansen. Soms zie je een mogelijkheid die iemand zelf nog niet had gezien. Soms weet je bij een vacature direct wie je moet bellen. Wil je weten hoe zo’n traject voor jou verloopt? Lees dan hoe werken via CTS werkt.

En uiteindelijk probeer ik elke dag hetzelfde voor elkaar te krijgen: zorgen dat iemand terechtkomt op een plek waarvan we allebei denken: ja, dit klopt. Of, zoals we dat bij CTS noemen: perfect geplaatst.